Goodbye

I'm going to leave here ,
but there are no eyes after me.
I decide to go to a way
there are no hands beside me
I will go but I would not have my memories
even not a photoghragh.
I got to go , there is no voice
not even a goodbye
I'll go some where
which there are some fresh air for me
and a glass of cold water
I'll go to the land which have
some messages from friends on its trees
I'll go lonely ,its hard and its beautiful
but I will go and I have to go,
to that holy lands that I would have a friend
who have such breath that would smell like flowers

Dariush Agah

خدانگهدار

ميروم از اين شهر كسي چشم انتظارم نيست
ميروم تنها و خسته چشمي بدرقه راهم نيست
ميكنم عزم سفر ميروم جاي دگر
اينجا دستي يارم نيست
ميروم با كوله باري پر
اما خاطره اي بارم نيست
عكسي همراهم نيست
نه صدايي از دور
حتي خدانگهداري نيست
ميروم جايي كه جرعه آبي باشد
كه پس از بازدمم ، نفسي باز آيد
ميروم جاييكه ذره اي، خاك پاكي باشد
نفسي ، عكس نگاري باشد
روي درختان سبز جنگلش ، از عزيزي يادگاري باشد
ميروم تنها و خسته
ميروم تلخ و شيرين
ميروم آنجا كه با من
دور از نگاه هركسي ، هم نفسي باشد
واندر آن نفسش عطر ياسي باشد

داريوش آگاه

عشق گذشت

... عشق ... عشق ... عشق ... عشق
... گذشت
صداي عشق را شنيدي؟
پس چرا از بساطش گلي نچيدي؟
... و گذشت
...
... عشق ... عشق ... عشق ... عشق

داريوش آگاه

مرغ ماهيخوار

هنوز هم لباس تنهاييهايم
بوي عطر صدايت دارد
دستهاي پهناور تو هنوز هم سبزند
سبزي دستان تو زمستان نميشناسد
درياچه ها از سردي زمانه يخ ميبندند
من در ساحل ديدار تو ، درياي محبتي ديدم
كه هرگز يخ نميبندد
و موج خروشانش هرگز دست از ساحل برنميدارد
غرق دريا ، غرق باد
فراموشي را فراموش كردم
تو آرام و آبي
آرام و زيبا
من نيز چون مرغي ماهيخوار
در هواي عشق تو
از آن زمان تا حال
زندگي كردم

داريوش آگاه